Het begon als een vernieuwend experiment, met een (uiteraard) onzekere toekomst, maar de Wallimage Crossmedia investeringslijn werd al snel een waar fenomeen. Het heeft niet lang geduurd voor de Belgische producenten begrepen wat ze eruit konden halen en ze hebben dan ook ingezet op het ontwikkelen van innoverende projecten die de aandacht van het publiek trokken en zelfs toeschouwers naar de zalen lokten, wat toch het einddoel blijft van dit soort aanpak.
Wallonië werd, samen met Toscane, één van de twee Europese grondgebieden die door de Europese Commissie geselecteerd werden voor hun voorbeeldige strategie inzake steun aan de creatieve economie als motor van economische transformatie.
Zes Césars? U hoeft er de archieven niet op na te slaan: Wallimage heeft dit tot dusver nog nooit klaargespeeld in twaalf jaar tijd. Maar wat een vreugde om zo de films die wij steunden, aanmoedigden en natuurlijk ook cofinancierden beloond te zien!
Deze Wallimage investeringsronde is voor het Waalse fonds zeker en vast één van de meest gevarieerde uit zijn geschiedenis geweest. Dat wordt ook weerspiegeld in de projecten die door de raad van bestuur weerhouden werden: blockbusters-in-wording, Belgische debuutfilms, en een documentaire serie. In totaal gaat het om vijf projecten.
Tijdens de twaalfde animatiesessie, die tegelijk gehouden werd met de klassieke Wallimage investeringsronde, heeft het Waalse fonds besloten om een prestigieuze tekenfilm te cofinancieren, die het op wil nemen tegen het beste van wat de Amerikaanse concurrentie te bieden heeft.
Enkele maanden geleden lanceerde Wallimage Entreprises een disconto-fonds voor de coproductiecontracten met Wallimage Coproductions. Voor de eerste keer werd daar ook gebruik van gemaakt. Frakas, dat momenteel de opnames van Morrocan Gigolos overziet, bijt de spits af.
Het blijft natuurlijk ergens wel logisch. Logisch dat de regionale fondsen bij de bekendmaking van de genomineerden voor de Magrittes van de Belgische film er vaak bij zitten. Maar het blijft natuurlijk altijd leuk om te zien dat de films die wij steunden niet alleen een economische troef (de basis voor onze keuze) hebben, maar ook artistieke kwaliteiten bezitten waardoor ze ook op nationale prijzen kunnen rekenen.
Dat bleek al het geval bij de Vlaamse Ensors in september, waar L’Envahisseur en Tot Altijd met een hoop beeldjes gingen lopen, en dat zal zonder twijfel ook weer het geval zijn op 2 februari wanneer de sterren van de Belgische filmwereld op het podium hun Magrittes komen afhalen, de 3e al.
In twaalf jaar tijd is Wallimage veel veranderd. De steun is sterker geworden en gediversifieerd om zo ook nieuwe domeinen aan te spreken. De troeven van het fonds zijn echter nog steeds de snelheid van reageren en de wil om alle procedures en dossiers zo eenvoudig mogelijk te houden.
De Raad van Bestuur van Wallimage, die samenkwam op dinsdag 18 december heeft dan ook een reeks maatregelen in die zin goedgekeurd. Ook de coherentie en logica van het globale project komen die ten goede.
